Livanca

Haydi balolara, dansa ve modern yaşama!

Thu, 16 Oct 2008 13:00:00 +0300

Cumhuriyet bayramında ve gelecekteki cumhuriyetin özel günlerinde her yerde balo, dans, resepsiyonlar ve özel günler düzenleyelim. Düzenlediğimiz günlerin fotoğraflarını, videolarını ve görüntülerini paylaşalım.

Modern yaşam ve Cumhuriyetin önemini bir de bu açılardan görelim.
Yandaki fotoğrafta 29 Ekim 1936 tarihinde Atatürk, Cumhuriyet Bayramı Balosu'nda davetlilerle. Topluluğu oluşturan insanlara, duruşlarına, kıyafetlerine bir bakın. Cumhuriyet duygusunun, kendine güvenin ve iddianın çevreye nasıl yansıdığını görün.

Toplum olarak özel günlerimizi unuttuk. Kurtuluş günleri pespaye gösterilerle kutlanıyor. Yöneticiler kendi resepsiyonlarına bile günlük kıyafetleri ile gitmeyi seçiyor. Bu kadroların kendine güvensizlikleri her hallerinden anlaşılıyor.

Elinde imkan bulunan herkesi özel günlerimizi resepsiyon, balo, yemekler ve bir araya gelerek coşkuyla kutlamaya, giyebilecekleri en şık giysileri giymeye davet ediyorum.

Cumhuriyet ve onun modern yaşam biçimini bir de bu açıdan görmeyi öneriyorum..

Geçen yıllarda bir eğitim kurumu ile birlikte büyük bir Cumhuriyet Balosu planlamıştık, olmadı. İnşallah önümüzdeki dönem ve yıllarda bunu yapabiliriz veya yapanlar çıkacaktır.

Sevgili Nur Onur'un Mesajı

"Merhabalar, En son geçen yıl Cumhuriyet Balosu için Ankara Palace da idim. Türkan Şoray ın filmlerde giydiği kostümlerden harika bir sergi.. ( devamı )

Bu ekiple her şeyi yapabilirsiniz, büyük devlet, kriz ve bu coğrafyayı yönetemezsiniz.

Fri, 10 Oct 2008 12:01:00 +0300

Yeterince hazırlıklı olmadıkları bir dönemde kendilerince bile çok erken denebilecek bir tarihte iktidar olan bu kadroyu ve oluşan atmosferi birkaç açıdan analiz edebiliriz. Düşünce disiplini ve ideolojisi olmayan baskıcı cemaat atmosferi, yetersiz imam hatip eğitimli hırslı insanların ön sırada oldukları bu oluşumun en temel karakteristik özelliği mücadeleci, savaşçı, hatip ve inatçı olarak sıralanabilir.

Bu özelliklerin tümü bir misyon ve mücadeleyi yürütebilmek için olmazsa olmazlardan oluşuyor. Özellikle inanç temelli birliktelikleri belirleyen bu özellikler sıkı tutkallı dışarıya ser verip sır vermeyen toplulukları oluşturuyorlar. İçe kapanık bu topluluklar üyelerine hiçbir zaman gerçek koşullarda deneyim oluşturabilecek alanlar açmıyorlar.

Açılan her alan güvensizlikten ve nefsin hata ve günah yapabileceğine dayanan korku nedeniyle birey yerine ağabeyler kontrolüne bırakılıyor. Zaten yetişmiş insan sıkıntısı olan bu yapı giderek ruhsuzlaşıyor, yaratıcılık kalmıyor ve vizyonu, abinin ve cemaatin oluşturduğu atmosferin ötesine geçemiyor.

Toplulukta yaşadığı sürece sorunsuz dertsiz, hedefsiz yaşamaya alışmış kitleden –sosyalist uygulamalara benzer bir toplumsallık- birisi kopmayı denerse, sırları açık ederse önce dışlanma, bağları keserek onu alışmadığı zeminde zor durumda bırakma ve hatta topluluğun deli tanımlı birisine öldürtmeye kadar varabiliyor. (Koskoca cemaatin önünde işlenen cinayet ve linç olayını hatırlayın. Topluluğun bu.. ( devamı )

Sol gökten zembille inmez! Küllerinden de yeniden yaratılamaz.

Sun, 28 Sep 2008 12:55:00 +0300

Özdemir İnce düşüncelerine önem verdiğim bir insandır. Son dönemde sol için açılım olmayı hedefleyen yazıları çıktı. Bunlardan 27 eylül 2008 Hürriyet’te yer alan yazısına düşüncelerime temel olması açısından bir cevap yazmayı gerekli buldum.

Numaralı ve kalın yazılmış bölümler Özdemir İnce’ya ait,

SON yazıların küçük bir özetini yapalım:

1. İnsanın gövdesinde sol bilinç salgılayan bir salgı bezi yoktur!

- Doğru, başka hiçbir bilinci salgılayan salgı bezi de yoktur. Faşizm, komünizm vb bilinçler de sonradan kazanılır. Bir istisna, kişinin yaşam deneyimi ve genlerinde bulunan kişisellik mekanizmaları onun düşüncelerini seçmesinde ve yaşamasında zemin olur. Bunun da yansımasında şöyle bir sonuç (sosyolojik araştırmayla kesinleşmiş değil) ortaya çıkarılabilir. Çok güzel (film yıldızı, manken, fotomodel) güzelliğinde bir kadın asla solcu, sağcı, dinci, radikal faşist olamaz. Çünkü o güzel beden ona bu tür seçimlerin deneyimleri yerine başka deneyimler yaşatır. Çok yakışıklı ve güzel bulunan erkekler için de aynı şeyleri ağırlıkla söyleyebiliriz.

- Çok güzel kadından işçi de olmaz. Sabah işe gidiş saatlerinde servis araçlarına ve toplu taşıma araçlarına bakın, manken veya film yıldızı g&.. ( devamı )

Bir oruçsuz, bir iftar yemeği ve Anadolu Müslümanlığı. İyi bayramlar

Sun, 28 Sep 2008 12:49:00 +0300

Masalar doluydu. Gruplar üç dört kişiden, yirmi kişiye kadar yakınlıklarının derecesine göre oturdukları masalarda iftar saatini beklerlerken ben onları izliyordum.

Türbanlı, başörtülü ve normal giyimli kadınlar, bazıları tam kapalı ve türbanlı, bazıları omuz dekolteli. Erkekler badem bıyıklı, modern görünüşlü, uzun saçlı spor veya normal giyimli.

Canlı fasıl müziğe devam ederken herkes açık büfeden zevkine ve beğenisine uygun yemeklerini, salatalarını masalarına servis ediyor. Garsonlar sıcak çorbayı masalara kişi sayısına göre bırakıyorlar. Bardaklar kadeh şeklinde bazıları rakı bardağı. Bu hiç sorun oluşturmuyor.

Restoranda oluşan resim “Anadolu Müslümanlığı” nın resmi. Herkes inancına göre giyimi, tarzı ve yaklaşımı ile o zeminde birbirine saygıyla yaklaşıyor. Oruç tutmayan ben, belki ilk kez oruç tutanları bekleyerek onlarla beraber iftar yapmış gibi yemek yemeye başlıyor, ritüelin gereğini yaşıyorum. Benim gibi kaç kişinin oruç olmadığı halde salonda olduğunu da merak etmiyor değilim.

Orada bulunan hiç kimsenin kafasının içiyle ilgilenmiyorum. Onlar da benim oruçsuzluğumla, görünüşümle ilgilenmiyor. Aileler her tür eğilimi, düşünceyi kucaklayan bir tutkal ve zemin.

Bu görüntü Anadolu’ya ait olağanüstü bir tabloyu işaret ediyor. Biz bu günlere kolay gelmedik. İnançlar bu topraklarda zaman zaman baskıya d.. ( devamı )

İstanbul’a bir başkan gerek, hem de hemen gerek.

Sat, 12 Jul 2008 09:36:00 +0300

İstanbul için su alarmı verilmesine ve bunu yapan kişinin şehrin belediye başkanı olmasına hiç şaşırmadım. Kısa bir süre önce Melen çayından gelen su ile İstanbul’un 40 yıl su sıkıntısı çekmeyeceği yalanını şişiren kişinin de aynı belediye başkanıydı. Yıllardır büyük bir şehri yöneteceksin milyarlarca liralık iş ve yatırımları şirketlere pompalayacaksın, TV lerde 40 yıl su sorunumuz yok diye hava basacaksın sonra tıs.

Su sorunu şimdi Allaha havale.
Hani yıllardır büyük yatırımlar yapılmıştı? Siyasi rakipleri için geçmişte üretilen “Uğursuz, O, Belediye başkanı olduğu için yağmur yağmıyor” vb söylemler neden şimdi dedikodu dalgaları halinde yayılmıyor. Merak eden arşivlere bakabilir. Nurettin Sözen belediye başkanı olduğu dönemlerde –başarısız bir belediye başkanı olduğuna inanıyorum- susuzluğu yağmur yağmamasını, kuraklığı tanrnın cezalandırması olarak görenler, gösterenler bugün bu konulara hiç değinmemektedirler.
Tanrı bugün susuzluğu neye ceza olarak vermektedir? Kuraklığın nedeni bugünkü belediye başkanının uğursuzluğuna bağlayabilir miyiz? Geçmişte yakışık almadan sürdürülen bu dedikodu zincirleri bugün cemaat kalabalıklarında kaybolmaktadır.
Şimdi verilecek sorunun cevabı; Bu nursuzluk, uğursuzluk, susuzluk yağmur yağmaması Kadir Topbaş’a mı havale edilecek yoksa Allaha mı?

İstanbul bir dünya başkenti.
Bu sorunun cevabını bilemem ama İstanbul’un, bir dünya başkentinin yetersiz, estetik değerlerden yoksun, stratejik planları olmayan işi gücü kaldırım ve üs.. ( devamı )

Dedikodu imparatorluğundan korku imparatorluğuna…

Wed, 09 Jul 2008 08:55:00 +0300

Büyük gözaltılardan sonra yalnızlaşırsınız. Baskıcının amacı tam da bu yalnızlaşmadır. Gözaltına alınanlar orada yapılanları –insanın doğası gereği- biraz da abartarak ballandıra ballandıra anlatırlar. Bu sorgucunun, sorgulayanın ve baskıcının hedefidir zaten.

Bir sonraki gözaltına alınan öncekilerin yarattığı atmosfer nedeniyle dizleri titreyerek gelir sorgucunun karşısına, yapılanların abartılı yönleri onu daha işin başında bozguna uğratmıştır. Dedikodu ve baskının ana hedefi kişilere yönelik korku oluşturulması yanı sıra ana hedefi toplumu çözmek, gözlerine korku ve kaçışı yerleştirmektir.

Bugün ülkemiz geçmişten farklı olarak çok ağır iletişim terörüne kurban edilmiştir. Konuştuklarının her koşulda dinlenmesi ürkütücü ve psikoloji bozucu bir süreçtir. Yaptığınız işe odaklanamaz ve kendinizi kuşatılmış hissedersiniz. Size uygulanmak istenen büyük abinin, bir gözün daima sizin üzerinizde olduğu hissidir.

Yalnızlaşma toplumun bütün katmanlarına yayılır ve korku egemen olur. Mantık çalışmamaya başlar en basit düşünce mekanizmaları bile kurulmakta zorlanır. Panik tümüyle kişilerden topluma doğru dardan genişe halkalar halinde yayılır. Baskıcıların, diktatörlerin çok sevdikleri bir zemindir bu.

Tam bu dönemde dedikodular ayyuka çıkmaya başlar. Kendini bilmez muhbir adayları uyduruk raporlar ve düzmece bilgilerle gıcık olduğu komşusunu, çevresini büyük bir yetenek ve iştahla raporlamaya başlar.

Sorgudan çıkanlar, içeride ona pompalanan; “Seni istediğimiz an tekrar buraya alabiliriz.” Havasından korkarak tutuk ve korku içinde baskıcının o.. ( devamı )

Dikkat, merdiven çıkacağız!

Sun, 06 Jul 2008 15:35:00 +0300

Değişik dönemlere bağlı olarak gözleri bağlanarak gözaltına alınmış insanların duyduğu ortak cümledir. Kollarınıza iki yandan girmiş görevliler psikolojinizi de yerle bir etme amaçlı gezdirmelerinde, mekanı içselleştirememeniz, karmaşık ve korkutucu bulmanız için de sizi bir yerden bir yere götürebilir, gezdirebilir veya asıl amaç olan sorgulama mekanına taşıyabilir.

Gözlerin bağlanmasının derin mesajı “gözü açık” kişilerin orada bulunan kişi ve durumları görmemesi ilk planda ise de kendine güven ve duruşu yok etmek, onu küçük düşürmek te nedenler arasında sayılabilir. Adi suçlulardan farklı olarak siyasi ve düşünce suçluları her ortamda azim ve kararlılıklarını koruyabilecek bir özgüven oluşturabilirler.

Faaliyetleri nedeniyle yetkili ve görevli birimlerce gözaltına alınmanın en uç dönemi yaklaşık 90 güne uzanan gözaltı süreleriyle 12 eylül dönemleridir. Kaos ve karmaşanın en derinlerde seyrettiği o dönemlerde toplumsal yaşamın iki kanadı sağ ve sol kanatların özellikle radikal olanları bu dönemden paylarını aldılar.

Devletin üst kademelerinin belirlediği mutakabat çerçevesinde o dönem yakın tehlike görülen komünizmi temsilen sol kanat ve totaliter rejimi temsilen de “radikal sağ” demir yumruğun hedefine oturdular. Siyasetin ve toplumsal yaşamın iki rengi olan bu gruplar öylesine ağır bir saldırıyla karşılaştılar ki başta kendileri olmak üzere aileleri, yakınları ve sevdikleri de bu saldırılardan ve baskılardan nasiplerini aldılar.

Bir anlamda baskı kardeşliği, bir 'arada yaşamalarının dayatılması ile de birbirlerini cezaevi ve sorgu ortamlarında daha i.. ( devamı )

Türk olmanın karşı konulmaz, kaçınılmaz dinamizmi.

Sun, 06 Apr 2008 14:01:00 +0300

- Dönüşmek, değişmek, bir bağlamdan diğerine geçmek, çember atlamak, sınıf atlamak farklı görünen alanlardan seçtiğim bu kavramların ortak bir yanı var, farkedebiliyor musun?

- Farklı yanlarını görebiliyorum ama ortak yan dedin ya pek çıkaramadım.

- Bütün bu oluşu tanımlayan durumların birinci ortak yanı eylemin, kendi yasası içerisinde bir birikim döneminin geçmesi gereği, ikincisi de bu dönemin sonunda oluşun bir patlama, şiddetli bir dönüşüme ulaşması.

- Her oluş için bir kuluçka dönemi mi geçmesi gerektiğini söylüyorsun?

- Tam değil, oluşun –doğal olan veya olmayan- bir sonraki adımı için mutlaka kritik bir kütleye –oluş her ne ise- ulaşması gerekiyor.

- Kritik kütle, kütle deyince bir madde kastetmedin değil mi?

- Bu madde anlamında bir kütle değil, bir oluşun seyrindeki aşamada bir sonrakine bağlama geçebilir, geriye dönebilir veya yerinde sayabilir.

- Bu her birikimin, her kritik kütleye ulaşmanın ilerleme olmaması anlamına geliyor yani, öyle mi?

- Bir anlamda öyle, zaten ilerleme bizim kendi durumumuza dayanarak tanımladığımız bir olgu, bu oluşun her objesi için sonsuz seçenekte ileri, geri veya yerinde sayma olarak tanım konabilir.

- İlerleme diyebilmemiz için ne olması gerekli o zaman?

- Bir ilerlemeden söz edebilmek için bir nokta, bir hat, bir seviye belirlemek gerekir. Bunu belirlediğin zaman ise bunu belirleyen "egemen" sen oluyorsun. İlerleme veya gerileme senin tanımların içindeki bir değere dönüşüyor.

- O zaman toplumlar ve insanlar için söylediğimiz ilerleme, gerileme, ilericilik, gericilik tanımı boş şeyler mi yani?

- Değil, aslında gelişmenin seyri içerisinde hedefler koyarak o bağlam için bir tanımlama yapılabilir, önemli olan bu hedeflerin mutlak olduklarına dair inancın güçlenmemesi.

- Gü.. ( devamı )

Gereksizlik bağlamı. Hukuk, hukuksuzluğun egemenlerce kurallara bağlanmış şeklidir…

Wed, 02 Apr 2008 09:07:00 +0300

- Ne yana çekersen çek.. Bir ucu diğerine değiyor..

- Ne demek şimdi bu?

- Gökyüzünü bir şişeye sığdırman mümkün mü?

- Sığar mı? Tabii ki sığmaz.

- Bir parçasını alır bir şişeye koyarsın, bütünün özelliklerini taşır ama bütün gökyüzü değildir.

- Bunun hukukla ne ilgisi var?

- Hukuk ne zaman ortaya çıktı? Ne dersin?

- Bilmem. Hiç düşünmedim.

- İki kişi ıssız bir adada kalsa aralarındaki ilişkileri birtakım kurallara göre yürütmeleri gerekir mi sence ve bu kurallara hukuk denebilir mi?

- Çok zor sorular bunlar nereye varmak istiyorsun?

- İki kişiden birisi erkek birisi kadın ise aralarındaki ilişkileri yürütmek için bir hukuka ihtiyaçları olur mu dersin?

- Bu daha da karmaşık oldu. Biraz açmayı denesen söylediklerini.

- Bir kuralın hukuk kuralı olabilmesi için ortada yeterince tarafın olması gerekir. Issız ada örneğinde adaya düşen iki kişi ise aralarındaki ilişkide bir hukuktan söz edilemez.

- Anlamadım, hukuk onların zaten bildiği kurallar değil midir?

- Kuralları biliyor olmaları orada hukuk olduğunu göstermez. Bu nedenle de kişilerin yapmış oldukları davranışlarının sorumlulukları sadece kendilerine ait bir değerdir, vicdani bir değer. Biri diğerini öldürse bile.

- Hukuk ne zaman ortaya çıkar peki?

- Bir gün ıssız adaya başkaları geldiği ve onlar anlaşmazlıklarını veya olanları gelenlere anlattıkları zaman. Anlatan biri yoksa yaşanılan şeylerin hukuka uygunluğu tartışılmaz.

- Hukuk olanlarla değil, olanların anlatım ve yorumlarıyla ilgili yani.

- Kesinlikle. Bu nedenle hukuk bir konuya getirilen yorum demektir o anın, öncekilere ve kitapta yazılanlara göre kıyaslanmasından ortaya çıkar. Tabi ki bir de kıyaslayanın gücüne bağlıdır.

- Güç deyince şimdi konu başka bir yerlere gidecek.

.. ( devamı )

Araplaşmaya karşı Çanakkale savaşını savunmak, laikliği savunmaktan daha önemli…

Thu, 20 Mar 2008 22:19:00 +0200

“Bisiklet şeytan icadı” dedi Ufuk sonra ellerini ovuşturdu. “Bisiklet mi?” diyebilen Hayri şaşkınlıkla bakarken küçük dilini yutuyordu az kalsın. O yıllarda inancın saf dili bisikleti bile şeytan icadı görür ve uzak dururdu.

O günlerden bugünlere aradan yıllar geçmiş ve köprünün altında çok sular akmıştı. O günlerin modern yaşam araçlarına“şeytan icadı” dışında tanım bulamayan “Araplaşmış” inanç tüccarları bugün modern yaşam araçlarının neredeyse tamamını siyasi ve iktidar mücadelelerinin doğal argümanları olarak kullanıyorlar.

Suret denilen resim yasağından sıralı resim olan videoyu propaganda aracı olarak kullanmaya başlayana kadar geçen süreçte, otomobiller, her tür iletişim aracı ve hatta demokrasi adı bile bu siyasi mücadelenin aracı haline gelmiş durumda.

Ekonomik argümanlar, siyasi söylemler derken şimdi sıra toplumu oluşturan ve ulus olmamıza geçiş sağlayan değerlerimiz de inanç tüccarlarının geçer akçelerine dönüştürülmeye çalışılıyor. Yıllardır ulusal savaşımızın en önemli örneklerinden Çanakkale Savaşını bugün bir din savaşı ve “uhud”, “bedir” savaşına benzetme yarışı içindeler.

Bir kere Çanakkale Savaşı bir din savaşı değildir. Tarafları belirleyen faktörlerde inanç ve din ön sırada değildir. Bu nedenle Çanakkale’de savaşmış Türkler orada inançlarından dolayı bir diziliş içinde değildiler, Seyit Onbaşı ve simge diğer kahramanların gerçekte hangi inançtan oldukları konusunda da bir fikrimiz olmadığı ve olması gerekmediği de açıktır. (Bu birinci de.. ( devamı )

Acılar toz zerrecikleri halinde oraya buraya uçuşmuş ve bir süre sonra acıdan eser kalmamıştı.

Fri, 14 Mar 2008 00:49:00 +0200

Günlerdir gözüne uyku girmeyen Handan dişleriyle ısırmaktan mor olmuş dudaklarına değdirilen ıslak pamukla hafifçe gözlerini açtı. “Tanrım, böyle bir acıyı düşmanıma vermez inşallah” diye geçirdi içinden. Tevekkülü yaşam biçimi haline getirmiş geleneklerini bile söküp atmıştı yüreğini dağlayan acı. Acının en yüksek dönüştürücü olduğunu bilenlerdendi, isyan ise ona uzak duyguların başında geliyor ve içini kemiren boşluk durmadan büyüyordu.

“Abla, kendine gelmelisin” diyen kardeşi Gülşen’in sesi çok uzaklardan gelen hafif bir hışırtı gibi geldi ona. “Günlerdir böyle, endişeleniyoruz” dedi Gülşen misafirleri olan komşu kadın Hatice anaya. “Dur, bi okuyup üfleyivereyim” diyen Hatice ananın beyaz tülbenti içindeki kırış kırış olmuş yüzünün ayrıntılarını görecek durumda değildi Handan.

Her nefesi bir başka ferahlık gibi geldi, nefeslendikçe çevresini saran ağır çemberler bir bir dağılıyor ve ırmaklarıyla, hafif rüzgarlarıyla uzayıp giden kırlardan gelen serin yele dönüştürüyordu nefesini Hatice ananın. Biraz daha kendine geldiğinde Gülşen’e “ne iyi oldu da geldi Hatice ana” dedi fısıltıdan biraz yüksek bir sesle Handan.”Hatice ana mı?” dedi bir an Gülşen ama ne zaman gelmişti ki o, Gülşen her zaman oradaydı. “NE baktın öyle be Gülşen? Görmedin mi Hatice anayı?” şaşkın ve ne demesi gerektiğini bilmeyen Gülşen “Yok, görmedim diyebildi”.

Handan, yüreğindeki yangının biraz ferahlamasının getirdiği r.. ( devamı )

Modernizm yaklaşımı: Eskiyen değer demokrasi yerine "Açık Yönetim"

Sat, 01 Mar 2008 18:51:00 +0200

- Son dönemdeki iletişim kıvraklıklarını izliyorum da!

- Ne varmış iletişimlerimde?

- Telaşlanma canım. Sadece çok etkili buluyor, hatta beğeniyorum.

- Çok anlamadım, ben ne yapıyorum da sen etkili buluyorsun?

- Dışa dönük ilişkilerinde iş olsun, diğer alanlar olsun dengeli ve sukunet görüyorum.

- İlginç, pek bi dengeli değilim ama nasıl baktığına bağlı belki.

- Konuşmaya başlayınca çok ta bahsedemiyor insan ama insanlara ve konulara yaklaşımın ve oluşan sorunları çözümleme tarzın pek görülür şekilde değil.

- Ne demek istediğini biraz anlamaya başladım. İletişim, gerek günlük yaşamda gerekse de iş ilişkilerimde bir atölye ve oyun haline getirdiğim deneyimler benim için.

- Senin için belki oyun gibi ama başkalarına baktığımda çok önemli farklar görüyorum, mesela demokratik değilsin ama adaletlisin, genel kuralları takmıyorsun ama seni izlediğimde genel kurallardan çok farklı kurallarını görüyorum.

- Bunu gözlemene sevindim. Önümüzdeki dönem senin kurallar olarak gördüğün iletişim alışkanlıklarını “ilkelilik” çerçevesinde ele alarak bir yaşam biçimi haline getirmeye çalışacağım.

- Bu sende zaten bir yaşam biçim ama..

- Doğru sadece bende değil birçok kişi farklı yollardan günümüz toplumsal iletişim gerekliliklerine ulaşmış durumda ama çoğunlukla bunu farkında değiller veya ne olduğundan haberleri yok.

- Kimler bunlar? Sen tanıyor musun?

- Belirgin özellikleri yok. Bütünüyle olmuş bir meyve gibi de düşünmemek lazım ama bu seviyeye gelmiş insanları anlayabiliyorum zaman zaman belki benimde bu konuda biraz daha zamana ihtiyacım var.

- Kendini hiçbir zaman yeterli ve açık görmemene çok şaşırıyorum.

- Bunu hep söylersin yeterlilik akıcı bir kavram sürekli dönüşüm halinde zaten ben yeterliliğe ulaşmak gibi de görmüyor.. ( devamı )

Modernizm yaklaşımında yaşam, bizim dışımızda ve hep var… geçici olan bizleriz ve daimi olan…

Tue, 26 Feb 2008 17:05:00 +0200

Not: "Yaratcılık süreçlerinde farkındalık" konusunda hazırlamış olduğum programı www.kamca.org adresinde media playerdan (başka bir programa gerek olmadan) internet radyosu KamCa Radyoyu dinleyebilirsiniz...

Modernizmde, düşünsel yaşama etkileri itibariyle diyalektik, felsefe düşünceler arasında kadir kıymeti en çok sorgulanandır.

Bir döneme vurduğu damga nedeniyle diyalektik artık hatıralarda kalmaya mahkumdur. Marksist felsefenin yapı taşı olan diyalektik sonraları bir parti ve ideoloji seyrine çekilmiştir.

Akışın en doğal sonuçlarından mahrum kalmak için bundan daha iyi nedenler olamazdı. Diyalektik ve materyalizmin olmadığı bir felsefe düşünülemez. Sürecin tümünden bugüne gelindiğinde ise artık gerçekte felsefeler arasında bir ayrım kalmamıştır.

Günümüz, bütün düşünsel alanları içine alan yeni dünya ve yeni çağ felsefelerine dönüşme sürecindedir. Keskinlikler ve köşeler yerini yumuşaklığa birbirinin içine geçen çözümlere ulaşmıştır.

Bu bağlamda felsefi düşüncelerin yaşamımızdaki konsantre haline gelmiş hallerini anlamayabiliriz ama ortadaki çorbanın lezzetinde tümünün payı olduğu gerçeğini unutmamalıyız.

Diyalektik Materyalizm içindeki kavramlar itibariyle yeniçağ düşüncelerine önderlik etmeye ve içinde olmaya devam ediyor. Bunların en önemlisi olan karşıtların birliği "farkındalık" yaklaşımının bugün en çok ele aldığı felsefi konudur. Diyalektik Materyalizmin şanssızlığı, Marksist özellikle de Leninist söylemlerde zemin teşkil etmesi ve o söylemlerle aynı sanılmasındandır.

Bu, diyalektiğin o düşüncelerle özdeşleştirilme.. ( devamı )

Modernizm yaklaşımı açısından iki kişilik diyalog: Yüzleşme..

Thu, 21 Feb 2008 12:39:00 +0200

Herhangi bir yerde iki kişi arasında geçen diyalog. Bu diyalogdaki kişilerin cinsiyetlerini ve diyaloğun bu cinsiyetlere göre düzenlemesini düşünerek okumanızı tavsiye ederim.

Bir sabah, dışarıda kar yağıyor. Bir mesenger sohbeti…

- İyi haftalar

- Bugün iyi görünüyorsunuz.. Dinçç

- KaRDANdır

- Ben bugün romantik günündeyim, kar beni romantik yaptı, aşkı yaşamak istiyorum

- Pek inandırıcı gelmedi.. ama ifade etmen güzel

- Neden?

- Cevap yok.. tuzak soru.

- Kendin bul.

- Beni tanımadığınızı düşünüyorum yada kendimi ifade edemiyorum demek ki

- Her şey sende ve zihninde olup bitiyor.. gerçekle karşılaştığında ise kaçıyorsun, sen kendini kendinde tanımıyorsun..

- Gerçek ne peki

- Düşüncelerindeki kıvraklık.. zihninde kalıyor.. klasik inanç sistemi.. kadınlığını sorgulamak ve inançlarınla bağdaştırmakta çaresiz kalıyorsun.. aşkı yaşamak istiyorsun ama gerçekler le karşılaşınca.. dükkanı kapatıyor ve hayallere dönüyorsun, kadınların % 99 u gibi, katıldığın topluluk ve düşünce sistemlerinde de buna gerekçe aramakla geçiyor zamanın

- Demek ki gerçekten kapalı birisiyim size karşı, bunları düşündürtebiliyorsam

- Herkese karşı kapalısın.. geldiğin inanç sistemi gereği.. ama açık olduğuna da inandığın için bunları açık ettiğim bana düşman olma ihtimalin bile var.. kovana çomak soktuğum için

- Düşmanlık kavramı bende mevcut değil. Kendiyle yüzleşmeyi hedef alan birisi neden kızsın ki

- Kelimelere takılma.. Kızma, vb ile değiştir

- Size anarşist diyorlar ya, aslın.. ( devamı )

Gelecek bireysel özgürlük kalelerinin dayanışacağı olağanüstü güzel ve özgür bir dünyadır.

Sat, 16 Feb 2008 14:22:00 +0200

20 yüzyılın değerlerinden olan saydamlık veya şeffaflık bütün siyasi ve toplumsal düşüncelere damgasını vurmuştur. Rousseau'nun toplum sözleşmesi kuramında yer alan "genel irade" anlayışı da tıpkı şeffaflık gibi 20 yüzyılın dayatma ve eskimiş değerlerinden biridir.

Toplulukların ve cumhuriyetlerin genel bir iradeye dayanma ve bu ilkelere dayalı kaynaşmış bir topluluk olması gerektiği bugün geride kalmış geri bir fikirdir ve eninde sonunda nerede ve hangi koşulda yaşanırsa yaşansın sonu baskı ve tahakküme dönüşen bir yönetim anlayışı doğurur. Genel bir toplum iradesine ulaşma hedefli bir çaba buna karşı duranları tasfiyeye her zaman neden olmuştur.

21. Yüzyılın değeri saydamlık değil açıklıktır. Açıklık, toplumun her noktasını aydınlatma iddiasında olan saydamlığın tersine bazı noktaların gri, hafif karanlık ve hatta karanlık kalmasının ilerleme ve güven oluşumu için gerekli görür. (Özellikle bireysel özgürlükler ve yaşamı bağlamında) Böylece devlet ve baskıcılık yöntemlerinin bile ulaşamadığı bu bölgeler bireysel özgürlüğün kalelerine dönüşür.

Gelecek bu tür bireysel özgürlük kalelerinin birbirinden güç aldığı yüksek topluluk ve dayanışma duygularının oluşacağı olağanüstü güzel ve özgür bir dünyadır.

Bu bireysel özgürlük kalelerinde toplumsal yapıya aykırı şeyler olacakmış, dejenerelik hakim olacakmış korkusu 20. yüzyılın korkusudur. Bu korkudan korkarak yapılan baskı yöntemleri 20 yüzyılın demokrasi ve saydamlık adına yapılan baskı yönetimlerinin de öyküsü niteliğindedir.

Avrupa'nın ve Amerika'nın demokrasi adı altında toplum üstünde kurduğu baskıcı ve yok edici yöntemleri "karanlıkta bir şey bırakmamak, saydamlık" adı altında bireyi.. ( devamı )

Modern yaşam ve gelecek bu istasyona gelmek için rötar yapmış bir tren durumundadır.

Tue, 12 Feb 2008 00:14:00 +0200

Modern yaşam araçlarının baskı ve faşist amaçlarla kullanılması geleneği Nazilere kadar dayanır.

İran karşı devriminin 29 yılında televizyon ekranında bir mitingde konuşurken gördüğüm İran Cumhurbaşkanı (bu tanım demokrasilerden alınmıştır) bana nazi Almanya’sını ve çoğunlukla da propagandada sınır tanımayan Hitler’i anımsattı.

İnşa ettiği her şeyi kendinden önce oluşmuş kurum, felsefe ve kavramlar üzerine oturttuğu halde hitabetteki gücünü kullanarak topluma sanki yeni bir şeyler getirmişler, becermişler gibi göstermek propaganda başarısına dayanmaktadır.

Tarihteki üç baskıcı yönetim biçimine de baktığımızda benzer zeminlerde benzer propaganda yöntemleri ile olmayan şeyleri, gelişmeleri, duyguları sanki varmış gibi göstermekte ustalaşmışlardır.

Bunlardan ilki olan Hitler faşizmi sadece Almanya’yı değil bütün dünyayı etkileyecek bir karmaşa, savaş dönemine sürüklemiştir. Hitler faşizminin topluma kazandırdığı herhangi bir alanda bir yenilik olmamıştır, zaten bu iddiayı da hiç taşımamıştır. Yaptığı tek şey çok güçlü bir illuzyon, tekrar rakamlara dayanılan kıyas ve toplumun duygularını ırkçılık zamkıyla bir arada tutmak olmuştur.

Yükselttiği duygular eninde sonunda patlamış ve çılgınca yöntemlere yol açan dünya savaşı sırasında milyonlarca insan ölmüştür.

İkinci baskıcı yönetim olan Proleterya diktatörlüğü Hitler faşizminin geliştiği dönemlerde ona paralel argümanlar, yöntemler ve ezilen halkın duygularını “özgürlük” zamkıyla bir arada tutarak yeni bir çılgınlık, baskı dönemini açmıştır.

Rusya’da gerçekleşen devrim kendisinden önce gelen iktidara acımasızca davranmış milyonlarca kişiyi yok etme, yurtlarından etme pahasına halkçı formüller uyguladığını ha.. ( devamı )

iç gıcıklayan bir "özgürleşme" hikayesi.. 18 Ağustos 1980.

Tue, 12 Feb 2008 12:11:00 +0200

Bu öyküye okuduğum andan itibaren dışarıdan bakmaya çalışıyorum.. 15 yaşında ki bir kızla evlenmeyi normal sayan 30 yaşındaki bir "yetişkin adam" hikayesi.. içim burkuluyor... anlam veremiyorum.. gönül bu diyemiyorum.. yitip gitmiş onca "çocuk kadın" aklıma geliyor.. birde kadınların bu yolla özgürleştiği masalı.. neresinden tutarsanız tutun.. şık değil...

O gün Hayrünnisa’nın yaş günüydü.

O gün yasal engel kalktı.

O gün 30 yaşındaki Abdullah Gül ile 15 yaşındaki Hayrünnisa Özyurt evlendi.

Ve o güne kadar başı açık olan Hayrünnisa, işte o gün, evlendiği gün tesettüre girdi.

Okuldan ayrıldı. Artık ev kadınıydı!

Gelecek on yıllarımızın konuşulacak konuları mı olacak bunlar? bir an önce kızından kurtulup bir yerlere vermeye can atan "baba ve aileler", diğer yanda gözü açılmamış "sığırcık" arayan yetişkin ve hoyrat erkekler.. Kadınlara sesleniyorum... 15 yaşında nasıl biriydiniz hatırlıyor musunuz? Kendi hakkınızda karar verecek yetkinlikte miydiniz?

Erkeklere soruyorum, 30 uncu yetişkin yaşınızda 15 inde "gözü açılmamış sığırcık" almak duygusu size nasıl geliyor? 15 inde bir kız çocuğunun gerdeğine girmek duygusu ne çağrıştırıyor sizde. Kendiniz yolun yarısına gelmişken. Bu özel bir konu değil öylesine genel ki bazı dayatmalarla boğuşurken henüz gençliğini yaşamamış bu toprağın kızları kadınlığa adım atıyorlar..

Bu hikayeyi duyduk peki duymadıklarımız? Bu acımasızlık hangi inanç içinde haklılık bulabilir ki?

Çocukla evlen, okuldan kopar, evinin kadını yap..
Tanrım, geleceğimiz kimlere emanet?

Kendinizi ailenizi ve geleceğinizi korumak için neler yapabil.. ( devamı )

Kişisel Duruş Yönetimi Atölyesi "Yaratıcılığın süreçlerinde farkındalık"

Wed, 06 Feb 2008 12:01:00 +0200

yaklaşım

Sanat bir canlandırma ve gösteri. Bilim bir açıklamadır.

Özgür irade için algılama, daha iyi görme, ayrımsamalar yapma, bağlantılar ve yaratıcı ilişkiler kurma yeteneğidir. Yani şeyleri, durumları, imajları ayırt etmedir.

Algılama, duyularla farkına varma ve akıl yoluyla bilgi almadır.

Açık görüş ve düşüncede açıklık, kapsamlı görüştür.

Yaşam görme ile başlar. Ama yüreğimizle, duyularımızla, bakışlarımızla görmeliyiz. Aynı zamanda görmeyi sıralamak ta gerekir. Bu da tecrübe ve deneyim yoluyla olur. Atölyemiz tüm bu süreçleri oyun, iletişim, analiz yine oyun sıralaması ile ele almayı amaçlar, eğlencelidir.

atölye

Kişisel Duruş Yönetimi Atölyesi "Yaratıcılığın süreçlerinde farkındalık"

16 - 23 Subat 1 - 8 Mart 2008 (Cumartesi günleri 4 Hafta - 28 saat) Saat: 11.00 - 18.00

hedefler

Birey ruhunun geliştirilmesi
Yaratıcılığı ortaya koyarak farkındalığı geliştirmek
Kişinin kendi "özelliğine, gereksinimine, sınırlarına, tercihine ve önceliklerine" göre kendisi ve başkaları ile gereken ilişkileri gerektiği biçimde kurması
Etkin iletişim ve yaşama becerilerinin geliştirilmesi
Aynalanmak
Çevreye uyum sağlamak
Hayal gücünü geliştirmek
Doğaçlama yeterliliğini geliştirmek
"Şimdi ve burada" olabilmek
"Kendi olarak var olmak"
Özgünlük
Farklılıklardan güç almak
Sağlıklı ve modern bir yaşama ortamı oluşturabilmek ve uyumlanmak
Hata yapmaktan korkmadan, kendini açıkça ve yüreklice ifade edebilmek

Öncelikle kendi hatalarına karşı duyarlı olmak ve kendini sorgulayabilmek
"Kimseyi yargılamadan" ve "Yargılanma korkusu altında olmadan" yaşayabilmek

kavramsal boyut

Kişisel duruş ve farkındalık çalışmalarında uyguladığımız teknik ve yöntemle.. ( devamı )

Görme biçimlerinden modern yaşam çeşitlemelerine, inanç, vatanseverlik ve devrimcilik…

Mon, 04 Feb 2008 23:09:01 +0200

Modern yaşamı belirleyen en önemli özellik görme biçimlerindeki olağanüstü çeşitliliğin artmasıdır. Zamanın niceliksel olarak kısalması, nitelik olarak ise oluşumların aynı kalmasından dolayı her şey daha çabuk ve hızlı oluşuyor hissinin oluşmasına yol açmıştır.

Görme biçimleri herkeste yüksek olabilir. Bunun için bir sınır ve yaratıcılık gerekmemektedir. Biçimlerin birbirleri ile ilişkilendirilmelerinin ne şekilde olacağı bir yaratıcılık seviyesi sorunu olarak karşımıza çıkmaktadır.

Görme biçimleri algı olarak bilince yazılmakta, duygu ile işlenmektedir. İşlen şey bir başarı hikayesine, sefalete veya bir sanat eserine dönüşebilir. Bu kavramların tamamı görecelidir ve tümü de birey için gerekli, yararlı ve zorunludur. Yaşanan her şey herkesin andaki duruşunu geliştiren o anı anlamlandıran oluşlardır.

Kişilerde olduğu gibi toplumsal süreçlerde de görme biçimlerinin toplumsal algı olarak toplumsal kadere yazılmasına ve dönüşümlere yol açacaktır. Bugün düşüncelerin yansıması olarak ele alabileceğimiz duruşlar kişileri ana, geleceğe veya geçmişe ait kılmaktadır.

Toplumların gen deneyimlerine uygun düşen oluş biçimlerine uygun şeyler yaşaması kaçınılmaz görünmektedir. Mesele toplumsal oluşlara getireceğimiz analizlere öncelik sırasına göre duygu katmadan ele almaktır.

Modernlik kavramı “an” ile eşdeğerdir. “an” düşünülenin aksine ileri olandır. Kişisel ve toplumsal bilinç “genel” tanım olarak “an”dan bir anlamda geriden gelir. Bu nedenle “an”da kalmak, zamansızlık bir anlamda kişisel ve toplumsal anlamda ileride olmak demektir.

Bugün gelişen olay ve kavramları analiz edebilme ve duygusal olmama cesareti modernitenin.. ( devamı )

Arzuhan Yalçındağ: Yakın geleceğin ve Modern Yaşam hedeflerinin siyasi lider adayı…

Sun, 03 Feb 2008 16:34:00 +0200

Son günlerde duruşu, sorunlara yaklaşımı, esnekliği, disiplini ile göz kamaştıran bir kadın portresi ortaya çıkmaya başladı. Güzelliği, kendine özgü beden dili ve topluluk karşısında yaydığı enerji Arzuhan Yalçındağ’ı geleceğin “modern başbakanı” veya “modern yaşam idolü” profili olarak öne çıkarıyor.

Eğitimi, tecrübeleri ve yönetim yaklaşımları ile bir liderden beklenen birçok özelliği bir havuzda tutuyor ve kullanmaktan sakınmıyor.

Günümüzün en temel problemi olan “kişiliksiz” ve “kimliksiz” duruş sergileyen sol, demokrat ve sosyal demokratlardan sıkılmış olan önemli sayıda kitle Kemal Derviş’ten sonra içini yeniden ısıtan, kıpır kıpır ettiren bir lider adayına kavuşuyor görünüyor.

Duruşunda, ilk kadın başbakanın çizdiği samimiyetsiz görüntü olmayan –belki de Tansu Çiller’in zaaflarını iyi incelemiş- Arzuhan Yalçındağ, ülkemizde modern yaşamı kesintiye uğratan takiyyeci kadronun hızını kesebilecek toplumsal rüzgarı arkasına alabilir.

Dünyada en son düşünebileceğim şey bir kadın lider olmasına rağmen bu geçiş döneminde modern yaşamda oluşan kesintiyi gidermenin başka alternatif lideri görünmemektedir.

Hatiplerden, takiyyecilerden ve popülistlerden oluşan ve avamlığı bir yaşama biçimi yapmakta ustalaşmış, ekonomik potansiyeli yüksek bu ekip karşısında TÜSİAD’ı, modern kuruluşlar’ı ve gerçekten inançlı halkı arkasına almış kararlı ve uyumlu bir kadın liderin bir ışığa dönüşmesi kaçınılmaz.

Toplumun sold ideoloji kökeninden gelen önemli bir kesiminin kafasında TÜSİAD ve iş kadını profilleri sorun teşkil ediyor görünebilir. Modern cumhuriyet bu denli tehlikedeyken sınıfsal hesaplarından bir.. ( devamı )